Mga Tula sa Pagkalumbay Pt 1

I like poetry. It is one of my cathartic activities. I write poems when I'm happy. I write poems when I'm depressed. I write poems when I'm angry. I write poems if I want to express something.

I'm at peace now (well, sort of---hehehe) but I want to share these so-called depressive poems. It's my way of letting go. Letting go of my past, of my solitude, of my heartaches, of my sufferings, of anything that have caused me pain.

It's a way of psychoanalyzing me, too. :)

isangpayaknapangungusap
parasaisangtaongwalangkausapdikitdikitwalang
patlangisangkuwentongwalangkuwentaisangistoryangwalang
katoryatoryapaulitulitinuulitsasimulasagitnasahuliisangpayaknapangungusappara
saisangtaongmayroonngkausapkulisapalitaptapsagabingmadilimpagsikatng
arawmasayanakangitiwalangkibowalangmalaywalangbuhayisang
payaknapangungusapparasaisang
taongwalangkumausap

1. naghihintay
2. naghihintay pa rin
3. makalipas ang isang oras
4. naghihintay
5. naghihintay pa rin
6. tatlong oras na
7. wala pa
8. wala nga
9. wala na
10. naghihintay pa rin

sa pag-adyo mo naiwan akong mag-isang naglalaro ng tumbang preso
lahat ng kalaro ko ay tinawag na ng nanay nila
sa saliw ng ingay ng latang pipi nagbabakasakali rin na may tatawag
sa unang hagis ay tihaya
gayon din sa ikalawa hanggang ika-labingdalawa
sa panglabingtatlo tumayo
napapikit ako at inihanda ang sarili
sa wakas may sumigaw
balot! penoy!